اشک جسد

هفته پیش رفته بودم کلاس،تنها بودم نوشین نیومده بود،از اونجایی که تنها بودم مثل دخترای خوب داشتم درس گوش می دادم از آنجایی که جلسه دومaccesبود و جلسه اولش هم من نبودم این جلسه مطالبش سخت تر شده بود ولی استاده هرچی میگفت تونستم انجام بدم خداییش خودم ذوق کردم ،دهن استادمون هم کف کلاس بود آخه همیشه که نوشین هس عمرااا که ما کار انجام بدیم،باز دوباره استاد شروع کرد به درس دادن که یه خانومه اومد گفت شما چیزی متوجه میشی گفتم تا حدودی یه دفعه داد زد زررررررری بیا اینجا این یاد داره،دیگه دو تا خانوم محترم یکی اینور یکی اونور نشستن ،یعنی دو دقیقه هم ساکت نمیشدن ،نگرانشون بودن اکسیژن کم بیارن،یه دفعه یه نفرشون برگشته میگه چرا با یکی از همین پسرای اینجا ازدواج نمیکنی،منو میگی چشام تا آخرین حد ممکن باز شد...

شاعر :نیما مردانی با تشکر از دوست جونی...

حتی دوباره لبخند زدن هم دل میخواهد که من دیگر ندارم !...

پاییز اگر چه سیلی اش سنگین است تا عشق تو هست زندگی شیرین است بر خاک بهار خویش را می جویند افتادن برگ ها دلیلش این است...