اشک جسد

روز تعیین جا،به مسئولان گرامی گفتم منو نندازین مدرسه دخترانه ،حالم به هم میخورد از لوس بازی هاشون ،خبر نداشتم مدارس روستا مختلطه،پسرام خوبن،خداییش تحمل دخترا مشکله،یکیشون کوچولویه دستاشو دور کمرم میندازه،اون یکی دیگه قد بلندتره دستاشو دور شونه هام حلقه میکنه ،دیگه نمیشه حرکت کنم ،مثل چیز میچسبن به آدم ، خوشم نموآد...

بعضی وقتا که میشینم با خدا صحبت میکنم بهش میگم واقعا خوش به حالت ،جای ما آدما نیستی نمیدونی ما چی میکشیم ،یعنی الان خودم و عاطفه و نوشین(دوستام)به این نتیجه رسیدیم بریم ابن سینا (تیمارستانه)سه تا تخت بگیریم ،واقعا کم آوردیم ولی اون ته دلم میگه امیدی هست چون خدایی هست...