اشک جسد

انگشتانم که لای ورق های دیوان حافظ میرود دست دلم می لرزد اما به خواجه میسپارم تا نا امید رو از دلم نگیره دلم میخواد همیشه بگوید یوسف گم گشته باز اید به کنعان غم نخور …...

یکی از دوستان تعریف می کرد داشته ریاضی تدریس میکرده از شاگردش میپرسه بعد یکان چی میاد ،شاگردش هم میگه دوکان حالا منم گفتم به شما اطلاع بدم از علم روز عقب نمونید...

الان که رفتم سرکار و توی روستا دارم تدریس میکنم،احساس میکنم با یه دنیای جدید رو به رو شدم،جایی که خودمون زندگی می کنیم جزو مناطق بالای شهر حساب نمیشه اتفاق بچه ی جنوب شهرم و به خاطر محل زندگی مون در جریان خیلی از مفاسد اجتماعی هستم و همیشه فکر میکردم بدتر از اینا دیگه وجود نداره ولی الان دیدم توی روستا(البته قصد جسارت به روستاییان عزیز ندارم)وضع بدتره،نه از لحاظ فساد و فحشا ،من بیشتر زنگ های تفریح که بچه هارو نگاه میکنم میبینم اونا حتی خوراکی های رنگا رنگ بچه های شهر و ندارن ، خلاصه بگم تا نیفتادی زپا دستی بگیر...

بابا بزرگم میگفت ،یا مرد باش یا نیم مرد ،یا هپلی هپو ،البته اینو به دایی هام میگفت بعدشم بهشون میگفت شماها هیچ کدومش نیستید ،من که نفهمیدم منظور باباییمو ،ولی گمونم داداش بزرگه منم جزو هیچ کدومشون نبود ،یعنی اخررررره نامردیه ،ادم وقتی به جایی رسید بقیه رو فراموش کنه اونم خونوادیی که واسه وکیل شدنش از جون مایه گذاشتیم ،منه دانشجو نیمچه حقوقی هم که بهم میدادن میزاشتم رو پول کلاساش ،همیشه فکر میکردم اگه داداشا ازدواج کنن این اختلافات پیش میاد ولی میبینم داداشم نامرد تر از این حرفا اس ...