اشک جسد

...

...

گاهى دلت به راه نیست ولى سر به راهى خودت را میزنى به آن راه و میروى و همه، چه خوش باورانه فکر میکنند که تــو روبراهى ...

بعضی وقتا که میشینم با خدا صحبت میکنم بهش میگم واقعا خوش به حالت ،جای ما آدما نیستی نمیدونی ما چی میکشیم ،یعنی الان خودم و عاطفه و نوشین(دوستام)به این نتیجه رسیدیم بریم ابن سینا (تیمارستانه)سه تا تخت بگیریم ،واقعا کم آوردیم ولی اون ته دلم میگه امیدی هست چون خدایی هست...

رفتم دکتر،میگه یه بار دیگه حالت بد بشه باید بری واسه نمونه برداری از مغز و استخوان ،من دیگه حرفی ندارم...

امروز اولین روز کاری بود،یعنی به حدی خسته ام که میخوام یه هفت هشت ماهیی برم تو کما،قشنگگگگ استراحت کنم ،هرچی هم استراحت میکنم خستگی تموم نمیشه،یه وضعی داشتیم توی روستا،اصلا داغووون،هوا گررررم،از اون طرف هم آب مدرسه قطع بود ،به قول مدیره صحرای محشر شده بود ، بچه ها که خونه هاشون نزدیک بود میرفتن واسه خودشون آب میخوردن ،ما بدبخت ها تهش پول دادیم به یه نفر از بچه ها رفت آب معدنی گرف واسمون، به مدیرم گفتم برگه استعفا هم دارید ،میگه دیگه شیرینی خوردی با آب معدنی نمک گیر شدی محاله بزارم بری، فک کنم قراره سوگلی اش بشم ،مدیرمون آقااااس،دلتون بسووووزه ...

حال این روزام حال خوبیه ،کلا همه چیز خوبه و خدا همه جوره هوامو داشته از قبول شدن واسه ارشد گرفته که بین تموم دوستام فقط من بالینی نیشابور قبول شدم،تا تعیین جامون که من اولین و نزدیکترین روستا افتادم که فقط ۳۰دقیقه فاصله است تا خونمون،از وضعیت جسمیم که خداروشکر تنفسم بهتر شده، کلا خدایا دمت گرررم،ولی نمیدونم کارای مامانمو کجای دلم بزارم میره واسه من قراره خواستگاری میزارن،هرچی میگم مادر من نکن،یه نگاه به وضعیت من بنداز،آخه کی میاد یه دختری که مریضی کشنده داره بگیره وقتی این همه دختر سالم هست بازم اینا حرف خودشونو میزنن که میگن مریضیت حکمتی بودن ک...

و چقدر این روزها برای رسیدن به او نزدیک است...

...