اشک جسد

هفته پیش رفته بودم کلاس،تنها بودم نوشین نیومده بود،از اونجایی که تنها بودم مثل دخترای خوب داشتم درس گوش می دادم از آنجایی که جلسه دومaccesبود و جلسه اولش هم من نبودم این جلسه مطالبش سخت تر شده بود ولی استاده هرچی میگفت تونستم انجام بدم خداییش خودم ذوق کردم ،دهن استادمون هم کف کلاس بود آخه همیشه که نوشین هس عمرااا که ما کار انجام بدیم،باز دوباره استاد شروع کرد به درس دادن که یه خانومه اومد گفت شما چیزی متوجه میشی گفتم تا حدودی یه دفعه داد زد زررررررری بیا اینجا این یاد داره،دیگه دو تا خانوم محترم یکی اینور یکی اونور نشستن ،یعنی دو دقیقه هم ساکت نمیشدن ،نگرانشون بودن اکسیژن کم بیارن،یه دفعه یه نفرشون برگشته میگه چرا با یکی از همین پسرای اینجا ازدواج نمیکنی،منو میگی چشام تا آخرین حد ممکن باز شد...

تا بعد از صفر نیستم، التماس دعا...

...

...

شاعر :نیما مردانی با تشکر از دوست جونی...

حداقل این نمایشنامه واسه ی هرکدوممون چند باری پیش اومده،واسه ی من که دیگه نمایشنامه نیست ،برنامه ی زندگیمه.......

...

هر دم به گوشم می رسد آوای زنگ قافله این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله یک زن میان محملی اندر غم و تاب و تب است این زن صدایش آشنا است ای وای من او زینب است...

بابا بزرگم میگفت ،یا مرد باش یا نیم مرد ،یا هپلی هپو ،البته اینو به دایی هام میگفت بعدشم بهشون میگفت شماها هیچ کدومش نیستید ،من که نفهمیدم منظور باباییمو ،ولی گمونم داداش بزرگه منم جزو هیچ کدومشون نبود ،یعنی اخررررره نامردیه ،ادم وقتی به جایی رسید بقیه رو فراموش کنه اونم خونوادیی که واسه وکیل شدنش از جون مایه گذاشتیم ،منه دانشجو نیمچه حقوقی هم که بهم میدادن میزاشتم رو پول کلاساش ،همیشه فکر میکردم اگه داداشا ازدواج کنن این اختلافات پیش میاد ولی میبینم داداشم نامرد تر از این حرفا اس ...